نور سفید

{white light} [فیزیک] ترکیبی از تابش های تکفام با نسبت هایی که سبب می شود مجموعۀ تابش بی رنگ به نظر برسد

ترکیبی از تابش‌های تکفام با نسبت‌هایی که سبب می‌شود مجموعۀ تابش بی‌رنگ به ‌نظر برسد.

💡 در دههٔ ۱۶۶۰ میلادی نیوتن دربارهٔ شکست نور تحقیق می‌کرد. او دریافت که اگر نور سفید از یک منشور بگذرد، به طیفی از رنگ‌ها تجزیه می‌شود و این‌که با قرار دادن وارونهٔ منشور مشابه دیگری در مسیر نور تجزیه‌شده، می‌توان رنگ‌های طیف را بازترکیب کرد و به نور سفید رسید. او دلیل تشکیل طیف را چنین توجیه می‌کرد؛ نور جریانی از ذرات کوچک است که به خط مستقیم در فضا حرکت می‌کنند و با گذر از یک ماده شفاف مانند منشور به ماده‌ای دیگر، این ذرات بسته به نوع لرزش خود با زاویه‌های گوناگون می‌شکنند. در نتیجه ذرات نور سفید از هم جدا شده به شکل طیف هفت رنگ ظاهر می‌شوند.

💡 ای مردم چشم هردو عالم وی نور سفیدی و سیاهی