نشناختن

نشناختن. [ ن َ ش ِ ت َ / ن َ ت َ ] ( مص مرکب ) ناشناختن. مقابل شناختن. رجوع به شناختن شود. || انکار کردن. خستو نبودن. ( یادداشت مؤلف ). || تمیز ناکردن. تمیز ندادن. تشخیص ندادن:
آن عقیقی مئی که هر که بدید
از عقیق گداخته نشناخت.رودکی.

ناشناختن. مقابل شناختن. یا انکار کردن. خستو نبودن. یا تمیز ناکردن.

💡 چو گرد آمدی مرد از ایشان دویست بر آن سان که نشناختندی که کیست

💡 کوفیان در کربلا او را مگر نشناختند؟ یا که اندر دست ایشان رسم مهمانی نبود؟

💡 ولی نشناختند آن شاه یکتا را ز کژبینی خلاف شه که از یزدانش چشمی راست بین آمد

💡 کام جویان را مده در بزم جای ماه که هست نقد عصمت باختن عشق از هوس نشناختن

💡 متاع خود از هم چو نشناختند ز هم برده، اما غلط باختند!

💡 عابد صد ساله را نشناختند رو بسوی او ز هر سو تاختند