لغت نامه دهخدا
ناموسی. ( ص نسبی ) منسوب به ناموس، نام نیک و نیکنامی. ( از ناظم الاطباء ).
- بی ناموسی؛ رسوائی. بدنامی. ( از ناظم الاطباء ). فضیحت. پاس ناموس دیگران نداشتن. به ناموس و حرم دیگران تجاوز کردن. بی عفتی. بی عفافی. بدچشمی. ناپاکی.
|| امر ناموسی؛ کار حیثیتی و شرفی. || پردگیان. نازنینان:
کجا پای دارند با روسیان
چنین نازنینان و ناموسیان.نظامی.