لغت نامه دهخدا
نامساوی. [ م ُ ] ( ص مرکب ) نابرابر. که مساوی و همسر و به یک مقدار و اندازه نباشند. مقابل مساوی.
نامساوی. [ م ُ ] ( ص مرکب ) نابرابر. که مساوی و همسر و به یک مقدار و اندازه نباشند. مقابل مساوی.
( صفت ) آنچه که بادیگری مساوی نباشد مقابل مساوی.
رجوع شود به:نابرابری
spareggio
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 براساس نامساوی بول، مجموع اولین جملات در فرمول یک حد بالا و حد پایین برای سمت چپ معادلهاند. این میتواند در مواردی استفاده شود که فرمول کامل بسیار سنگین باشد.
💡 آنتروپی مشترک مجموعهای از متغیرهای تصادفی کوچکتر یا مساوی مجموع آنتروپیهای تکی هر یک از متغیرهای تصادفی موجود در آن مجموعه میباشد. نامساویهای زیر تنها در صورتی تبدیل به تساوی میشوند که
💡 فرضهایی که به صورت یک رابطه تساوی بیان میشوند فرضهای ساده نامیده میشوند ولی ممکن است این فرضها به صورت نامساوی یا فرضهای مرکب نیز باشند.