ناسور

ناسور. ( ع اِ ) ریش روان. ( بحر الجواهر ). ریش که بر گوشه چشم افتد و جایگاه دیگر. ( مهذب الاسماء ). ریش روان که اکثر در حوالی ماق چشم و حوالی مقعد و بن دندان پیدا گردد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ناصور. ( معجم متن اللغة ) ( دهار ):
پیسی و ناسورکون و گربه پای
خایه غر داری تو چون اشتردرای.رودکی.گفتند این تابوت بنی اسرائیل است ببرید به مزبله کار بنهید همچنان کردند هرکس بول بدانجا زده بود به رنج ناسور مبتلا شدی و در آن هلاک شدی. ( قصص الانبیا ص 141 ). || رگی است تباه که بعد از روانگی نایستد. ( منتهی الارب ). ریش غیرقابل علاج و جراحت عسرالعلاج و زخمی که پیوسته ریم از آن پالاید. ( ناظم الاطباء ). قرحه ای که کهن شود و میان او تهی گرددو باشد که از او رطوبتی [ بسیار ] پالاید و باشد که کمتر پالاید و لبهاء قرحه سطبر و سپید و صلب باشد. ( ذخیره خوارزمشاهی ). || جراحتی که به نشود.جراحتی التیام ناپذیر:
درد تو جراحتی است ناسور
از زخم اجل شفات جویم.خاقانی.نمک پاش جراحتهای ناسور
ز سر تا پا نمک شیرین پرشور.وحشی.|| از عیب هائی است که در اسب بروز می کند و همان است که عامه آن را وقره گویند و آن سرخی است که در درون سم چهارپا پیدا می شود و چون آن را ببرند خون جاری شود. ( از صبح الاعشی ج 2 ص 28 ).

(اِ. ) زخمی که آب کشیده و عفونی شده باشد.

۱. زخمی که آب کشیده و چرک و ورم کرده باشد.
۲. (صفت ) زخمی.

زخمی که آب وچرک ا آن بیرون بیاید
(اسم ) ۱ - زخمی که در گوشه چشمبن دندان وحوالی مقعد وغیره پیداگردد.توضیح مجرای خروج مواد چرکی که بصورت منفذی از پوست و مخاط سطحی بدن بخارج سربازکرده وابتدایش ازیک کانون چرکی عمقی که در زیر انساج است سرچشمه میگیرد. در ناسورها چون کانون چرکی در عمق انساج است ممکن است درمحل خروج چرک از پوست بدن ظاهرا تورمی مشاهده نشودجراحت مطائی ناصورفیستول.

زخمی که آب کشیده و عفونی شده باشد.

💡 نه سوخته الفت دردم نه دوایی داغم همه ناسور جدایی است جدایی

💡 شود چون آب تیغش ساقی پیمانهٔ زخمم نوای نوش بادی از لب ناسور برخیزد

💡 لبت که داروی در دست و مرهم دل ریش ازوست زخم دل دردمند من ناسور

💡 زخم ناسور مرا مرهم مشک است علاج به سر خود، بکن ای زلف پریشان مددی!

💡 زخم ناسور نماید به نظر خندهٔ گل بی تو بر روی چمن خال سفیدست سمن