مقتنی

مقتنی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) سرمایه دار. ( غیاث ) ( آنندراج ). || سرمایه دهنده. ( غیاث ) ( آنندراج ). || ورزنده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). کسب کننده. فراهم آورنده. جمع کننده. ( از اقرب الموارد ) ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || مالک. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اقتناء شود.
مقتنی. [ م ُ ت َ نا ] ( ع ص ) متصرف و مالک شده. ( ناظم الاطباء ). به دست آمده. فراهم آمده. مُکتَسَب. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

(مُ تَ ) [ ع. ] (اِ فا. ) ۱ - فراهم کننده، به دست آورنده. ۲ - مالک، متصرف.

یابنده، کسب کننده.
در تصرف و مالکیت کسی درآمده، کسب شده، به دست آمده.

( اسم ) ۱ - گرد آورنده ( مال ) فراهم آورنده ذخیره کننده. ۲ - لازم گیرنده ملازم ( حیا و جز آن ) ۳ - دارنده مالک.
سرمایه دار. یا ورزنده.

💡 پس عاقل باید که در اشیای ضار مولم فکر صرف نکند، و چندانکه تواند از این مقتنیات کمتر گیرد، که المومن قلیل المؤونه، تا به احزان مبتلا نشود. و یکی از بزرگان گفته است: اگر دنیا را همین عیب بیش نیست که عاریتی است شایستی که صاحب همت بدان التفات ننمودی، چنانکه ارباب مروت از استعارت اصناف تجمل ننگ دارند.

💡 توقّع می‌کنم که این افتاده‌ی صدمهٔ نوایب را دست گیری و عقدهٔ این محنت از پایِ من بدندان برگشایی تا چون خلاصی باشد، از بنِ‌ دندان خدمتِ تو همه عمر لازم شمرم و طوقِ طاعت تو در گردن نهم و رقمِ رقّیّت ابدبر ناصیهٔ حال خود کشم و ترا ذخیرهٔ بزرگ از بلندنامی و والامنشی مقتنی شود و بر صحیفهٔ حسنات ثبت گردد.