لغت نامه دهخدا
( مکسبة ) مکسبة. [ م َ س ِ ب َ ] ( ع اِ ) مکسب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). کسب. اکتساب. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مکسب ( معنی دوم ) شود.
مکسبه. [ م َ س ِ ب َ ] ( ع اِ ) مکسبة. مکسب. کسب.
- مکسبه کوش؛ آن که جهد و کوشش او در کسب مال و حطام دنیوی باشد. ( فرهنگ نوادر لغات دیوان شمس چ فروزانفر ):
چو در آن حلقه بگنجی ز بر معدن و گنجی
هوس کسب بیفتد ز دل مکسبه کوشت.مولوی ( فرهنگ نوادر لغات ایضاً ).
