مفلح

مفلح. [ م ُ ل ِ ] ( ع ص ) رستگار. ( دهار ). نیکبخت. ( مهذب الاسماء ). پیروزی یابنده و رستگار. ( آنندراج ). رستگار و پیروزمند. ( ناظم الاطباء ). ج، مفلحین: فأمّا من تاب و آمن و عمل صالحاً فعسی ̍ أن یکون من المفلحین. ( قرآن 67/28 ).
می گزندش تا ز ادب آنجا رود
در مقام اولین مفلح شود.مولوی ( مثنوی چ خاور ص 142 ).

(مُ لِ ) (اِ فا. ) رستگار.

رستگار، پیروز.

رستگار، پیروز
( اسم ) ۱ - رستگار شونده. ۲ - پیروز شونده. ۳ - ( صفت ) رستگار. ۴ - پیروز جمع: مفلحین.
رستگار پیروزی یابنده و رستگار

اسم: مفلح (پسر) (عربی) (تلفظ: mofleh) (فارسی: مفلِح) (انگلیسی: mofleh)
معنی: رستگار، پیروز، نیکبخت

عبدالرحمان بن مفلح معروف به مُفلِح یکی از سرداران حکومت عباسیان بود. او در سال ۲۵۳ هجری برای سرکوب حسن بن زید راهی طبرستان شد و توانست آن سرزمین را فتح کند ولیکن موفق به کشتن داعی کبیر، حسن بن زید، نشد و برهمین اساس پس از بازگشت وی به عراق آن نواحی بدست علویان طبرستان افتاد.
دلیل آن بازگشت چنین بود که در ماه جمادی الآخر سال ۲۵۵ قمری، پیغامی از گرگان به دست مفلح رسید. این پیام موجب شد مفلح به سامرا بازگردد؛ زیرا خلیفهٔ پیشین، المعتز بالله عباسی، درگذشته بود و مهتدی بر تخت نشسته بود. خلیفهٔ جدید فرمان داد که همهٔ نیروهای نظامی عباسیان به عراق بازگردند تا بتواند با «صاحب الزنج» در بصره مقابله کند.

💡 کسان که نشناختند هستند خود مشرکین به شأنشان کی سزد لفظ هم المفلحون

💡 وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ «مفلح» نامی است کسی را که بنیکی پاینده رسد، و پیروزی همیشه.

💡 اسعد مفلح داغر (۱۸۸۶-۱۹۵۸) ادیب و روزنامه‌نگار لبنانی بود.

💡 باد صبا بر آب کر، نقش قد افلح آورد تا تو فلاح و فتح را بر شط مفلحان بری