مستطیل

مستطیل. [ م ُ ت َ ] ( ع ص، اِ ) نعت فاعلی از استطالة. آنچه دراز شده باشد. ( اقرب الموارد ). دراز. ( منتهی الارب ). طویل. || الفجرالمستطیل؛ فجر اول که فجر کاذب نیز گویند. ( منتهی الارب ). رجوع به استطالة شود. || در اصطلاح هندسه، جسمی دراز که طول و عرضش برابر نباشد. ( غیاث ). سطحی مستوی که از چهار جانب چهار ضلع همگی آن سطح را احاطه کرده باشد و هر دو ضلع روبروی یکدیگر از آن اضلاع متساوی باشند. و جمیع چهار ضلع برهم قائمه باشند و مستطیل را مسطح نیز نامند. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). مربع قائم الزوایا که هر دو ضلع متقابل آن متساوی باشند، و محیط آن از دو برابر کردن مجموع طول و عرض بدست می آید و مساحتش حاصل ضرب طول در عرض است. || حرف ضاد. ( ناظم الاطباء ).

(مُ تَ ) [ ع. ] (اِ. ) ۱ - دراز، طولانی. ۲ - شکل چهارگوشی که طول آن بزرگتر از عرض باشد.

شکل متوازی الاضلاع که هریک از زوایای آن برابر با یک قائمه باشد، شکل چهارگوشه که دو ضلع آن بلندتر از دو ضلع دیگر باشد، مربع مستطیل.

( اسم صفت ) دراز طولانی.

مُستَطیل (rectangle)
چهارضلعی مسطحی با دو ضلعمقابلِ موازیو برابر، و چهار زاویۀ، و ضلع بزرگ تر و اندازۀ آن را طولمی گویند. مساحتمستطیل برابر با حاصل ضربطول و عرض آن است. قطرهای مستطیل برابرند و یکدیگر را نصف می کنند. مستطیلی که هر چهارضلعش برابر باشند، مربعاست. مستطیل حالت خاصی از متوازی الاضلاعاست.

💡 خود نباشد آفتابی را دلیل جز که نور آفتاب مستطیل

💡 تا عقل کرد نسبت این وضع با فلک هیآت مستطیل کنون شکل افضلست

💡 کی نور مستطیل کشیدی بشرق و غرب چون آفتاب روشن اگر مستنیر نیست