مریح

مریح. [ م َ ] ( ع ص ) نعت از فعل ریح ( مجهول ) به معنی بادرسیده شدن چاه، غدیر بادرسیده. ( از منتهی الارب ) ( ازاقرب الموارد ). مروح. و رجوع به مروح شود. || روض مریح، مرغزار باران رسیده. ( منتهی الارب ).
مریح. [ م ِرْ ری ] ( ع ص ) نیک شادمان و فیرنده و خرامنده. ج، مریحون، مریحین. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بانشاط سخت. ( دهار ).

( مِ رُ ) [ ع. ] (ص. ) ۱ - شادمان. ۲ - خرامنده.

( صفت ) ۱ - شادمان. ۲ - خرامنده.
باد رسیده شدن چاه

شادمان.
خرامنده.

💡 به پیمان که کس برنگیرد سلیح که ترسم به کین باز گردد مریح

💡 گذشته است کار عراق از مریح سپه دارم و گنج و اسب و سلیح

💡 تپه‌های کلمبیا، روز ۱۴۹، فاصله تقریبی تپه تا مریح نورد ۳۰۰ متر است.