مذبذب

مذبذب. [ م ُ ذَ ذَ / ذِ ] ( ع ص ) رجل مذبذب؛ مرد دودله. ( منتهی الارب ). متردد بین امرین. ( اقرب الموارد ) ( متن اللغة ).یا آنکه بین اختیار صحبت دو تن متردد باشد و نتواندبر یکی از آن دو قرار گیرد. ( از متن اللغة ). متردد بین اقدام و احجام. ( از اقرب الموارد ). متردد. ( غیاث اللغات ). کسی که در میان کردن و نکردن کاری دودل باشد. فی القرآن: مذبذبین بین ذلک، لا الی هؤلاء و لا الی هؤلاء. ( از اقرب الموارد ). متحیر. دودل. دودله. ( یادداشت مؤلف ). || بر یک حال و یک جا قرار نگرفته. ( غیاث اللغات ). چیزی آونگان و جنبان. ( آنندراج ). || در حیرت انداخته. به شک افتاده. ( فرهنگ فارسی معین ). || دورو. منافق. ( یادداشت مؤلف ). دوبهم زن. سخن چین. ( فرهنگ فارسی معین ).

(مُ ذَ ذَ ) [ ع. ] (اِمف. ) در تردید و شک افتاده.
(مُ ذَ ذِ ) [ ع. ] (اِفا. ) مردُد، دو دل.

متردد، دودل.

کسی که میان دوامرمترددودودل باشد، سخن چین و دورو
( اسم ) ۱- کسی که درمیان کردن و نکردن کاری دودل باشد مردد. ۲- دوبهم زن سخن چین جمع: مذبذبین. توضیح تلفظ این کلمه بصورت مذبذب غلط مشهور است.
مرد دو دله

در تردید و شک افتاده.
مردُد، دو دل.

💡 حمید رسایی نماینده مجلس، در ۲۷ دی ۱۳۹۰ بدون اشاره به نام عماد افروغ گفت: «متأسفانه انتظار شنیدن چنین کلماتی نسبت به ارکان انقلاب اسلامی را از پشت تریبون صدا و سیما آن هم با دعوت از چهره‌هایی که مواضع متفاوت و مذبذب آن‌ها کاملاً مشهود است، نداشتیم».

💡 دوستان این دشمنان آن می ندانم در میان تا به کی باشم مذبذب لا الی و لا الی

💡 پر مذبذب مباش و سر گردان که ثباتست سیرت مردان

💡 من بس نکنم به کوری آنک اندر ره دین مذبذب آمد