مدبر

مدبر. [ م ُ ب َ ] ( ع ص ) پشت داده شده؛ یعنی کسی که دولت و بخت او را پشت داده باشد؛ یعنی برگشته باشد. ( از غیاث اللغات ). بخت برگشته. بدبخت. نامقبل. نعت مفعولی است از ادبار. رجوع به ادبار شود: زندگانی سلطان دراز باد هرگز به خواطر کسی نگذشته بود از این مدبرک این آید. ( تاریخ بیهقی ص 699 ). یک زمان دستاویز بکرده، پس پشت داده و به هزیمت برگشته تا مدبران حریص تر درآیند و پندارند که من به هزیمت شدم. ( تاریخ بیهقی ص 435 )

(مُ دَ بِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) تدبیرکننده، صاحب تدبیر.
(مُ بَ ) [ ع. ] (اِمف. ) بخت برگشته، بدبخت.

پشت دهنده، عقب رونده، پشت داده شده، بخت برگشته، بدبخت، حلقه ومیله خمیده، تدبیرکننده، باتدبیر، عاقبت اندیش
( اسم ) ۱- تدبیرکننده خداوند رای صاحب اندیشه: در حسن سیرت و جمیل سیاست و تدبیر مملکت وتنسیق آن بر هر مدبری ومبصری فایق و راجح آمده. ۲- پیشکار مشاور: سلطان محمد... پنج نوبت فرمود زدن. موید الملک مدبر و وزیر بود. رئیس الروسائ که پیشکار و مدبر وقت بود... یا مدبر اول. ذات حق تعالی. یا مدیران فلک. سیارات هفتگانه.
پرورده شده

اسم: مدبر (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: modabber) (فارسی: مدَبِر) (انگلیسی: modabber)
معنی: تدبیرکننده، باتدبیر، چاره جو، از نام های خداوند، اندیشمند، چاره گر، از نام ها و صفات خداوند، ( در قدیم ) پیشکار و مشاور

💡 زهی فکرتت اختران را مدبر زهی دامنت آسمان را گریبان

💡 آنکه چو او تا قران و حکم قران است هیچ مدبر نبوده هیچ قران را