ماندنی

ماندنی. [ دَ ] ( ص لیاقت ) باقی و پایدار. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || که زنده خواهد ماند. که استعداد و قدرت حیات و زندگی در او وجود دارد. که زندگی خواهد کرد و از خطر مرگ رهایی یافته است. || قابل دوام. که استحکام و پایداری دارد. || مقیم. ماندگار. مقابل رفتنی.

(دَ ) (ص لیا. ) ۱ - کسی که زنده خواهد ماند. ۲ - قابل دوام. ۳ - مقیم، ماندگار.

۱. دارای نیت ماندن در جایی: میهمان ها امشب ماندنی هستند.
۲. ماندگار: خاطرۀ ماندنی.
۳. [مجاز] قابل زنده ماندن.

( صفت ) ۱- کسی که زنده خواهد ماند ( مثلا مریضی که قبلا امیدی ببقای او نمانده بود و اکنون شفایافته ). ۲- قابل دوام. ۳- مقیم ماندگار مقابل رفتنی.

کسی که زنده خواهد ماند.
قابل دوام.
مقیم، ماندگار.

💡 غمان خویش را فراموش کن چرا که هیچ چیز در دنیا ماندنی نیست که غمان تو ماند.و شاید که خداوند پس از این با نظر بخشایش نیز بر تو بنگرد.

💡 بده انصاف چون گشتی تو خورشید که خواهی ماندنی بی سایه جاوید

💡 سرانجام بلاها در مسابقه جهانی حاضر می‌شوند و اجرایی به یادماندنی و تأثیرگذار انجام می‌دهند و به دوران اوج خود بازمی‌گردند.

💡 السلام ای بعد ما آیندگان رفتنی برشما خوش باد این غمخانه ناماندنی

💡 منه دل به ماندن براین ماندگان کزین ماندگان ماندنی نیست کس