لکانه

لکانه. [ ل َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) معرب آن لقانق، و ظاهراً مصحف نکانه است که نقانق معرب آن است. رجوع به جهودانه در فرهنگ رشیدی شود. لکامه. روده گوسفند به گوشت آگنده و پخته. ( برهان ). چرغنده. مالکانه. زونج. عصیب. روده گوسفند که به گوشت و جگر پر کرده بپزند. ( جهانگیری ). سختوبا. ( زمخشری ):
چو خر بی خبر ز آنی اکنون که آنگه
به مزد دبستان خریدی لکانه.ناصرخسرو.از پس دیوی دوان چو کودک لیکن
رود و می است و زلیبیا و لکانه.ناصرخسرو. || و به علاقه مشابهت قضیب را بدان اراده کرده اند. آلت تناسل. ( برهان ):
من شاعری سلیمم با کودکان رحیمم
زیرا که جعل ایشان دوغی است بالکانه.طیان.گر زآنکه لکانه آرزوی است
اینک به میان ران لکانه.طیان.

(لَ نِ ) (اِ. ) رودة گوسفند که آن را از گوشت سرخ کرده پر کرده باشند.

۱. تکۀ رودۀ گاو یا گوسفند که آن را از گوشت سرخ کرده یا پیه پر کرده باشند، زونج، زویج، زونج: چو خر بی خرد زآنی اکنون که آنگه / به مزد دبستان خریدی لکانه (ناصرخسرو: ۴۱ ).
۲. آلت تناسل مرد.

رودة گوسفند که آن را از گوشت سرخ کرده پر کرده باشند.

💡 مولکول‌های آلکان با هالوژن‌ها واکنش می‌دهند و طی یک واکنش جانشینی، برخی اتم‌های هالوژن به جای اتم‌های هیدروژن قرار می‌گیرند و هالوآلکانها را می‌سازندگان قرار دارد

💡 نقطه ذوب آلکان‌ها با افزایش جرم آن‌ها افزایش می‌یابد. آلکانهایی که تعداد کربن زوج دارند نقطه ذوب بالاتری دارند چون ساختار بلوری آن‌ها مرتب تر بوده و بهتر می‌توانند در همدیگر فشرده شوند.

💡 و غرض این مخاذیل در این تعبیر آنست که فرصت ایشان فایت نگردد، و بدین اشارت دردهایی را که از سیاست ملکانه در دل ایشان متمکن است شفا طلبند، و اول پسر را که نظیر نفس و عوض ذات ملک است - و مباد که از وی به عوض قانع باید گشت - هلاک کنند، وانگاه پسری با چندان نجابت و رشد و خرد و کیاست.

💡 چنین کنم؛ و بازگشت و آنچه فرمودنی بود، بفرمود و مثالها که دادنی بود، بداد. و امیر، رضی اللّه عنه، در معنی غلامان و جز آن مثالها داد و همه ملکانه‌ راست کردند.

💡 واکنش هیدروکربن‌ها و به ویژه آلکان‌ها با اکسیژن و تولید دی‌اکسیدکربن، آب و گرما، از جمله مهم‌ترین واکنش‌های آلکانهاست. این واکنش فوق‌العاده گرماده است. سوختن کامل منجر به تولید آب و دی اکسیدکربن می‌شود. در صورت عدم وجود اکسیژن کافی سوختن ناقص انجام شده و تولید کربن منواکسید یا کربن به شکل دوده می‌نماید.

💡 محمدرضا آقاسی (زاده ۲۴ فروردین ۱۳۳۸ — درگذشته ۳ خرداد ۱۳۸۴) شاعر آئینی - مذهبی شیعه اهل ایران بود. وی ظاهر و منشی درویش‌مسلکانه داشت.