قصود

قصود. [ ق َ ] ( ع ص ) فربه سیمین: مخ قصود؛ مغز فربه سمین. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

(قُ ) [ ع. ] (اِمص. ) صحت عزیمت باشد بر طلب حقیقت مقصود.

( اسم ) صحت عزیمت باشد بر طلب حقیقت مقصود.

صحت عزیمت باشد بر طلب حقیقت مقصود.

💡 دل و جانش چو در حق گشت واصل همه مقصود ما را کرد حاصل

💡 چو مقصودم نخواهد گشت حاصل نه دیده خواهم و نه جان و نه دل

💡 کنون خضر از محمد گشت واصل کزو مقصود کل بینی تو حاصل

💡 آخر روزی دلت به درگه برسد جان تو به مقصود تو ناگه برسد

💡 داند او مقصود من در این سفر آنکه سازم کعبه را زیر و زبر