قبایح

(یِ ) [ ع. قبائح ] (اِ. ) ج. قبیحه.

= قبیحه

قبایح، جمع قبیحه
( اسم ) جمع قبیحه.

قبائح
قبیحه.

💡 همه قبایح زنگی به حسن گشت بدل شبان تیره بدل شد به صبح آینه‌فام

💡 یکی همچو شمس از قبایح منزه یکی همچو عقل از معایب مطهر

💡 بدان که «ظلم» در اصل لغت، به معنی کار بی جا کردن، و تعدی نمودن از حد وسط است و ظلم به این معنی، جامع همه رذایل، و ارتکاب هر یک از قبایح شرعیه و عقلیه را شامل است و این، ظلم به معنی اعم است.

💡 فی الجمله چون حقیقت هر یک بشناسد و بر اسباب واقف شود، قمع آن اسباب و احتراز ازان بر منوال دیگر قبایح آسان شود بر طالب فضیلت. والله الموفق. تمت المقاله الاولی.

💡 قبایحی که ندارد وقوع در عالم معایبی که از آن دارد انفعال جماد