وفیات

(وَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ وفات.

= وفات

جمع وفات
(اسم ) جمع وفات مرگها موتها: (( وفیات معاصرین. ) )

جِ وفات.

💡 ابراهیم بن عبدالعزیز لوزی (۱۲۱۷–۱۲۸۸م) نویسنده و تاریخ‌نگار اندلسی در سدهٔ هفتم هجری بود که بیشتر در دمشق زیست. او در شام، قاضی مالکی‌ها شد، سپس در دارالحدیث ظاهریه، استاد بزرگ برگزیده شد. به هنگام حج در ینبع درگذشت. اختصار وفیات الأعیان را در سه جزء نگاشت.

💡 ابواسحاق، ابراهیم بن سعید نُعمانی شهرت یافته به حَبّال (۱۰۰۱–۱۰۸۹م) حافظ و محدث مصری در سدهٔ پنجم هجری بود. از راه خریدوفروش کتاب‌ها درآمد داشت و تاجر کتاب بود. وفیات الشیوخ را نگاشت.