فرمانی

فرمانی. [ ف َ] ( ص نسبی ) به فرمان. مطیع. فرمان بردار:
گر بدو بنگری امروز یکی لحظت
طاعتی گردد و بیچاره و فرمانی.ناصرخسرو.

( ~. ) (ص. ) فرمانبر، مطیع.

به فرمان. مطیع

فرمانبر، مطی

💡 نه داد از دین آن آگه نه دین را داد این در خور چه منبر یا چه اورنگی چه فتوی یا چه فرمانی

💡 حسین ار بنده فرمان شوی سلطان عشقش را سلاطین جهان الحق کنندت بنده فرمانی

💡 فِیها یُفْرَقُ درین شب حکم کنند و بر جای خویش بنهند، کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ (۴) هر فرمانی نیکو و کاری راست.

💡 من که باشم تا به خون من بیالایی تو دست این به دست من برآید گر تو فرمانی دهی

💡 مژده ای دل که ز دیوان محبت امروز از پی قتل تو صادر شده فرمانی چند

💡 در حق خود هم ز حق تشریف او چون می‌رسد هر زمان از حضرت سلطانت فرمانی دگر