لغت نامه دهخدا
غورگاه. [ غ َ / غُو ] ( اِ مرکب ) جای فرورفتن آب. محل غور. رجوع به غور شود. || جای فرورفتن. جای نهان شدن. منزل و جایگاه:
ریشی نه که غورگاه غم نیست
خاریده ناخن ستم نیست.نظامی.
غورگاه. [ غ َ / غُو ] ( اِ مرکب ) جای فرورفتن آب. محل غور. رجوع به غور شود. || جای فرورفتن. جای نهان شدن. منزل و جایگاه:
ریشی نه که غورگاه غم نیست
خاریده ناخن ستم نیست.نظامی.
(غَ وْ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ۱ - جای فرو رفتن آب، محل غور. ۲ - جای نهان شدن. ۳ - منزل، جایگاه.
جای غور، محل غور، جای فرو رفتن.
جای فرو رفتن آب، محل غور.
جای نهان شدن.
منزل، جایگاه.
💡 ریشی نه که غورگاه غم نیست خاریدهٔ ناخن ستم نیست