غایی

[ ع. ] (ص نسب. ) منسوب به غایت، نهایی.

نهایی.

منسوب بغایت، نهائی

منسوب به غایت، نهایی.

💡 آه از شهر پرآشوب محبت مشتاق که درین شهر به هر کوچه بود غوغایی

💡 ۴- رشد و توسعه اقتصادی مداوم: که همان هدف غایی مادی و معنوی همه اقتصادهای دنیاست.[۱]

💡 در پارس که تا بوده‌ست از ولوله آسوده‌ست بیم است که برخیزد از حسن تو غوغایی

💡 من در این جمع و پریشان دلم از غوغایی دیده جایی نگران دارم و خاطر جایی

💡 عمرها رفت و نشد نام زلیخایی بلند یوسفی کو تا شود در مصر غوغایی بلند

💡 دلا در کربلا بنگر چه غوغایی عیان دارد حسین تشنه‌لب افغان ز جور کوفیان دارد