لغت نامه دهخدا
عالی جناب. [ ج َ / ج ِ ] ( اِ مرکب ) لقبی است احتراماً که وزیران و بزرگان را بدان خطاب کنند.
عالی جناب. [ ج َ / ج ِ ] ( اِ مرکب ) لقبی است احتراماً که وزیران و بزرگان را بدان خطاب کنند.
(جِ ) [ ع. ] (اِمر. ) ۱ - آستانة بلند، آستان رفیع. ۲ - عنوانی که هنگام خطاب افراد محترم به کار می رود.
۱. عنوانی احترام آمیز در خطاب به کسانی که مقام و رتبۀ بلند دارند.
۲. (اسم ) آستانۀ بلند، آستان رفیع.
( اسم ) ۱ - آستانه رفیع عالی حضرت: صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم ( حافظ ). ۲ - عنوانی است که احتراما وزیران و بزرگان و روحانیون ارجمند را بدان خطاب کنند.
عالی جناب عنوانی افتخاری است که برای اعضای مشخصی از یک سازمان یا دولت به کار می رود.
کسانی که با عنوان عالی جناب خطاب می شوند عموماً رئیس کشور، رئیس حکومت، فرماندار، سفیر، مقامات خاصی در کلیسا، خانواده سلطنتی، و دیگرانی است که رتبهٔ مشابهی داشته باشند ( مثل روسای سازمان های بین المللی چون کمیسرهای عالی اتحادیه کشورهای همسود ) و رؤسای فیفا.
آستانة بلند، آستان رفی
عنوانی که هنگام خطاب افراد محترم به کار میرود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کمینه بنده عالی جنابش ابن یمین که دارد از بد و نیکش خبر امیر علی
💡 فرخنده درگه تو شهانراست سجدهگاه عالی جناب تو ملکانراست بوسه جای
💡 شاها طلوع اختر سعدیکه ناگهان چون فتح و نصر روی به عالی جناب کرد
💡 آسمان از زیر بامت گوید ای عالی مکان جوهر کل زآستانت گوید ای عالی جناب
💡 یا بشارت تا شوم بر خاک درگاهت مقیم یا اشارت تا برم ابرام ازین عالی جناب