شگرف

شگرف. [ ش َ / ش ِ گ َ ] ( ص ) نادر. کمیاب.( ناظم الاطباء ). طرفه. ( یادداشت مؤلف )

(ش گَ ) (ص. )۱ - نیکو، زیبا. ۲ - بی - نظیر در خوبی و زیبایی. ۳ - عجیب، طُرفه.

۱. عجیب، طرفه.
۲. نیکو و خوش آیند.
۳. کمیاب و بی نظیر در خوبی و زیبایی: چو دیدند آن شگرفان روی شیرین / گزیدند از حسد لب های زیرین (نظامی۲: ۱۵۲ ).

عجیب، طرفه، نیکوو وش آیند، کمیاب وبی نظیر
( صفت ) ۱ - نیکو زیبا. ۲ - محتشم بزرگ صاحب حشمت. ۳ - قوی نیرومند. ۴ - عجیب شگفت آور. ۵ - نادر کمیاب.

اسم: شگرف (پسر) (فارسی) (تلفظ: shegerf) (فارسی: شگرف) (انگلیسی: shegerf)
معنی: نادر، کمیاب

نیکو، زیبا.
بی - نظیر در خوبی و زیبایی.
عجیب، طُرفه.

💡 هر جا که شگرف پرده بازی است در پردهٔ زلف توست جان‌باز

💡 زهی شگرفی نامی که عقل نپسندد که تکیه‌گاه کند خاتم سلیمان را

💡 شگرف واقعه ای دیدم آنزمان که هنوز مرا بود ز غم گاودار دیده پر آب