شستنی

شستنی. [ ش ُ ت َ ] ( ص لیاقت، اِ ) هر چیزی قابل شستن و سزاوار شستن. || آبی که در شستشو بکار می برند. ( ناظم الاطباء ).

هر چیزی قابل شستن و سزاوار شستن یا آبی که در شستشو بکار می برند.

💡 به بزم شیخ و برهمن نشستنی دارد بساط مردم نادیده دیدنی دارد

💡 سر شستنی دهم همه را زآتش ضمیر گر هم بر آب کار بشویند محضرم

💡 منعم‌! غبار چهرهٔ محتاج‌، شستنی‌است بر فقر گریه گر نکنی بر غنا بخند

💡 دارد غبار قافلهٔ ناامیدی‌ام از پا نشستنی که ز عالم توان گذشت

💡 غبار ما به جز این پر شکستنی‌که ندارد کجا رود به امید نشستنی‌که ندارد

💡 چون شمع منع سر به هواتازی‌ات نکرد از پا نشستنی‌که به پیش ایستاده است