شراکت

شراکت. [ ش ِ ک َ ] ( ع اِمص ) انبازی. از مصدرهای ساختگی است و در زبان عربی بجای آن مشارکة و شرکة بر وزن هجرة استعمال میشود. ( از محیط المحیط ). مولد از تازی، انبازی و حصه داری و بهره داری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شرکة و شرکت شود. || برادری و شراکت شخص مسیحی با مسیح یا با مسیحی دیگر میباشد مراد از شراکت با روح القدس آن است که او در ما حلول نماید. ( قاموس کتاب مقدس ).

(ش کَ ) (مص ل. ) شریک شدن.

۱ - ( مصدر ) شریک شدن انباز گشتن. ۲ - ( اسم ) شرکت انبازی. توضیح این کلمه از مصدرهای ساختگی است و در زبان عربی به جای آن مشارکت و شرکت استعمال شود

شریک شدن.

💡 بر نمی دارد شراکت ملک تنگ بیغمی زین سبب اطفال دایم دشمن دیوانه اند

💡 کار غیور عشق شراکت پذیر نیست دل رابه نقد ازهمه کار جهان برآر

💡 برنمی دارد شراکت طبع ارباب طمع خصم درویشان بود سگ از ره گیرندگی

💡 برنمی دارد شراکت، حسن یکتا آمده است چشم بگشا نام لیلی را به هر آهو منه

💡 من بر زبر سیم تو از چهره نهم زر وایین شراکت بگذاریم چو تجّار

💡 ور نیز به تنها نکنی رای تجارت من با تو شراکت‌کنم ای دوست به ناچار