شباهت

شباهت. [ ش َ / ش ِ هََ ] ( ع اِمص ) مأخوذ از «شبه » عربی به معنی مشابهت و مانستگی و مانندگی و برابری. ( ناظم الاطباء ). مانندی. همانندی. ماندن. مانندگی. گراهش. مشابهت. تشابه. مانستن.

شبیه بودن، مانند بودن، مانندگی.

شبیه بودن، مانندبودن، مانندگی
( مصدر ) شبیه بودن مانند بودن. توضیح نه شباهت و نه فعل مجرد آن هیچ یک در لغت ( عرب ) نیامده است و در زبان عربی آن کلمه مشابهت را استعمال می کنند.

[ویکی فقه] شباهت ازجمله الفاظی است که در ابواب مختلف فقه بکار رفته است.
شباهت به معنی شبیه و همسان بودن است.
← کاربرد شباهت در فقه
۱. ↑ جواهر الکلام ج۳۴، ص۲۹.
جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۶۰۰. رده های این صفحه: فقه | لعان | نکاح

somiglianza

💡 چه دستار از هیولائی که آن داشت شباهت خیلکی با آسمان داشت

💡 یکی رخ تو شباهت به ماه تابان داد یکی دهان تو نسبت به تنگ شکر کرد

💡 شهید فکر درونش نباهت اب و ام گواه فضل برونش شباهت عم و خال