زبان گیلکی

زبان مردم گیلک یا گیلان از زبان‌های ایرانی از شاخه زبان هند و اروپایی.
(موسیقی):گوشه‌ای در آواز دشتی از ملحقات شور.

💡 زبان تاتی از بقایای زبان دیلمی است. به گفته محققین تات در زبان اهالی گیلان به معنی بومی، روستایی و یکجانشین می‌باشد و منظور از تات همان قوم گیلک است و منظور از زبان تاتی همان زبان گیلکی می‌باشد.

💡 ادبیات گیلکی ادبیاتی در حال شکوفایی در زبان گیلکی است. زبان گیلکی از خانوادۀ زبان‌های ایرانی گروه شمال غربی ایران و از جمله زبان‌های حاشیه دریای خزر است. در ادبیات منظوم این زبان سه نوع شعر ترانه، شعر تکیه‌ای-هجایی و شعر عروضی را می‌توان مشاهده کرد.

💡 «سی» در زبان گیلکی به معنی صخره (مثال: در سی‌پورد و سی‌بون و…) و «پی» به معنی جلگه‌است و به این صورت کاس‌های ساکن جلگه کاسپی‌ها نام گرفته‌اند.

💡 این میوه در استان گیلان و مازندران نیز کشت می‌شود و در زبان گیلکی بیه پس به آن انبه و گیلکی بیه پیش انبوه نیز می‌گویند.

💡 مردم شهرستان صومعه‌سرا گیلک هستند و به زبان گیلکی با لهجه صومعه‌سرایی سخن می‌گویند. همچنین ساکنین ارتفاعات در بخش میرزا کوچک و روستاهای چکوور و طالش محله در بخش مرکزی شهرستان به زبان تالشی سخن می‌گویند.

💡 مردم بومی شهر بندرانزلی گیلک هستند و به زبان گیلکی با گویش بیه‌پس و لهجه مخصوص به انزلی و همچنین زبان فارسی معیار صحبت می‌کنند. به مردمان اهل انزلی، انزلی‌چی می‌گویند.