روند

روند. [ رَ وَ ] ( اِمص، اِ ) چنانکه روال در این اواخر اختراع به غلط شده و منشی ها و نویسندگان عامی در نوشته های خود می آورند و از آن روش و طریقه اراده می کنند روند نیز به معنی طریق و روش و ترتیب بکار می رود. سبک. وتیره. روال. روش. طریقه. طریق. || راههای تنگ و کج و معوج کوهستانی. ( یادداشت مؤلف ). || ( ق ) پیاپی. مستمر. دمریز. متصل. گویند: این بچه روند گریه می کند. ( فرهنگ لغات عامیانه ).
- یک روند؛ یک ریز. پیاپی.
روند. [ رِ وَ ] ( ع اِ ) روند صینی. دوایی است معروف و اطباء الف زیاده کنند پس راوند چینی گویند. ( منتهی الارب ). ریوند. راوند. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به راوند و ریوند شود.
روند. [ رَ وَ ] ( اِخ ) دهی از بخش صومای شهرستان ارومیه. سکنه آن 123 تن. آب آن از رود نازلو و چشمه. محصول عمده آنجا غلات و توتون. صنایع دستی زنان اهالی جاجیم بافی. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).

(رَ وَ ) (اِ. ) رفتار، طریقه.

روش، رفتار، طریقه، طرز.
دور، دوره، نوبت.

روش، رفتار، طریقه، طرز، دور، دوره، نوبت
( اسم ) روش رفتار طریقه.

{trend} [آینده پژوهی و آینده نگری] الگوی تغییر منظم داده ها و پدیده ها در یک بازۀ زمانی مشخص

رفتار، طریقه.

💡 گر می‌رسند سخت سزاوار می‌رسند ور می‌روند سخت سزاوار می‌روند

💡 بسته و خسته روند تیغ وران پیش او بسته به شست کمند، خسته به گرز گران

💡 چو سر برآرد گنده، سرش فرو گیریم بزخم سیلی و مور روند بر کافوز

💡 اهل کشور به مدت دو سه بال می‌روند آن‌چنان به راه ضلال

💡 همچو بادی دگران بر درت آیند و روند بر سر کوی تو چون خاک همام است مقیم

💡 دنیاش نباشد غم عقبی نخورد آن است رونده کاین چنین ره سپرد