رو به راه

(بِ ) (ص مر. ) آماده، مهیا.

۱. منظم و مرتب، درست.
۲. آماده برای کار، آماده، مهیا.
* روبه راه شدن: (مصدر لازم ) [عامیانه، مجاز]
۱. آمادۀ سفر شدن.
۲. آمادۀ کار شدن.
۳. راست آمدن کار، سروسامان یافتن کار.
* روبه راه کردن: (مصدر متعدی ) [عامیانه، مجاز]
۱. آماده کردن.
۲. درست کردن و سر وسامان دادن به کاری یا چیزی.

آماده، مهیا.

💡 پس آنگه خیر باد انبیا کرد براقش رو به راه کبریا کرد

💡 باشد ای کرده رو به راه طلب نیم عمر تو روز و نیمی شب

💡 ایمن برو به راه، ز کس بدرقه مجوی، هرچند بد دلی، که تو همراه رستمی

💡 چو آگاهی آمد ز خسرو به راه به نزد بزرگان و نزد سپاه

💡 از آن پس خود و افسران سپاه نهادند یکسر همه رو به راه

💡 نهادی رو به راه و وعده باز آمدن کردن مرا از انتظاری در عذاب انداختی رفتی