دچار

دچار. [ دُ ] ( اِ ) دو چار. دو چهار. ملاقات کردن. رسیدن دو کس بهمدیگر بیک ناگاه و یا بی خبر. ( برهان ). تصادم ناگهانی دو تن بهم. رسیدن به ناموافقی یا جانوری درنده یا امری ناملایم. || ( ص ) گرفتار. مبتلی.

(دُ ) (اِ. ) برخورد ناگهانی، تصادم ناگهانی.
( ~. ) (ص. ) گرفتار، مبتلا.

گرفتار، مبتلا.
* دچار شدن: (مصدر لازم )
۱. گرفتار شدن، مبتلا گشتن.
۲. به درد و مرض یا امری ناملایم مبتلا شدن.
۳. [قدیمی] به شخص ناموافق برخورد کردن.

گرفتار، مبتلا، برخوردناگهانی، دوچهارهم گویند
۱ - ( اسم ) بر خورد ناگهانی تصادم ناگهانی رسیدن به شخصی ناموافق یا جانوری درنده یا امری ناملایم ۲ - ( صفت ) گرفتار مبتلا.

گرفتار
برخورد ناگهانی، تصادم ناگهانی.

💡 یک‌بود و دوگشت‌و تا دوگردد سه کردند مرا دچار این ذله

💡 شاید دچار دامن اهل دلی شوی چون آفتاب دست به گرد جهان برآر

💡 بسکه محو جلوهٔ او گشت سر تا پای من حیرتم عکس است اگر گردم دچار آینه

💡 صد فلک انتظار می‌بالد با که خود را دچار خواهم‌ کرد

💡 تا که روزی دچار هم گشتند قصّه کوتاه یار هم گشتند

💡 چه شود گر به یمن همت تو از قضا را شوم به یار دچار