rojak

💡 “My father worked very hard to bring up the name Habib’s Rojak. I was sad seeing my parents tired and soaked in sweat,” he says.

او می‌گوید: «پدرم خیلی سخت تلاش کرد تا نام روجاک حبیب را مطرح کند. من از دیدن پدر و مادرم که خسته و خیس عرق بودند، ناراحت شدم.»

💡 Mohamed thinks Habib’s Rojak succeeded due to his perfectionist father.

محمد فکر می‌کند روجکِ حبیب به خاطر پدر کمال‌گرایش موفق شده است.

💡 The glass case in front of Habib’s Rojak is stacked high with fried fritters, potatoes, hot dogs, eggs, and tempeh in shades of orange from pale to florescent.

ویترین شیشه‌ای جلوی روجاک حبیب پر از سیب‌زمینی سرخ‌شده، سیب‌زمینی، هات‌داگ، تخم‌مرغ و تمپه در طیف‌های نارنجی از کم‌رنگ تا نارنجی فلورسنت است.

💡 Street vendors assemble rojak at impossible speed, proof that balance can be achieved with sticky hands and practiced eyes.

فروشندگان خیابانی با سرعتی باورنکردنی روجاک درست می‌کنند، و این ثابت می‌کند که تعادل را می‌توان با دستانی چسبناک و چشمانی ورزیده به دست آورد.

💡 A good rojak is memory glue; you think about it all week and judge salads harshly thereafter.

یک روجک خوب مثل چسب حافظه عمل می‌کند؛ تمام هفته به آن فکر می‌کنید و بعد از آن سالادها را به شدت قضاوت می‌کنید.

💡 We ordered rojak, a joyful collision of pineapple, cucumber, tofu puffs, and sauce that tastes like lightning conducted through peanuts.

ما روجاک سفارش دادیم، ترکیبی شاد از آناناس، خیار، پفک توفو و سسی که طعمش مثل برق و بادنجانی است که از میان بادام زمینی عبور کرده است.