خرزه

( خرزة ) خرزة. [ خ ُ زَ ] ( ع اِ ) درز موزه و مَشک و جز آن. ( منتهی الارب ) ( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ). || بخیه. ( دهار ). ج، خُرَز.
خرزة. [ خ َ زَ ] ( ع اِ ) مهره. ( از تاج العروس ) ( منتهی الارب ) ( زمخشری ) ( حبیش تفلیسی ). ج، خرزات. || آنچه در رشته کشیده میشود. ( تاج العروس ) ( منتهی الارب ). ج، خرزات. || گیاهی است شورمزه که دانه های مدور آن از سر تا قدم وی منظوم است. ( از تاج العروس ) ( منتهی الارب ). ج، خرزات. || مهره پشت. فقره پشت. ( یادداشت بخط مؤلف ).
خرزة. [ خ َ زَ ] ( اِخ ) نام آبی مر طایفه فرازة را که بین زمین آنان و زمین بنی اسد قرار دارد. ( از معجم البلدان ).
خرزة. [ خ َ زَ ] ( اِخ ) آنرا نام جایگاهی از نواحی نجد و یمامه گفته اند. ( از معجم البلدان ).
خرزه. [ خ َ زَ / زِ ] ( اِ ) آلت تناسل که آن سطبرو دراز و گنده و ناتراشیده باشد. ( از برهان قاطع ). قضیب. نره. ( از ناظم الاطباء ) ( از غیاث اللغات ) ( از آنندراج ). شرم مرد. ( یادداشت بخط مؤلف ):
زین سان که... تو میخورد خرزه
سیرش نکندخیار کاونجک.منجیک.بر سیریت کبار کند طنز و مسخره
آن از صغاره خوره بی خرزه کبار.سوزنی.گفت از این خرزه گرچه در بندم
آنچنان خر نیَم خردمندم.سنائی غزنوی ( از فرهنگ خطی ).زندگانّی خرزه قاضی
باد چندانکه دو شود راضی. انوری.

(خَ زِ ) (اِ. ) آلت تناسلی مرد.

آلت تناسلی مرد که دراز و ستبر باشد.

( اسم ) آلت تناسلی مرد (مخصوصا آلت تناسلی ستبر و گنده و دراز ) نره شرم مرد.
آنرا نام جایگاهی که از نواحی نجد و یمامه گفته اند.

آلت تناسلی مرد.

💡 خبرت هست که در شهر بخارا سی سال خرزه خوردی سبکی خرزه با سوهانی

💡 سوزنی از ابلهی درید بسی مرز کفت بسی مغز... ون بخرزه چون گرز

💡 مرا کر بدر... ن یار باید کرد بزخم خرزه، در... ن فکار باید کرد

💡 نه بهر ورع کم کنم ناحفاظی ورع چه که خود نیست در خرزه زورم

💡 قطب همه خرس است اگر ذوق به خرقه پیر همه خرزه است اگر فضل به دستار

💡 چو شعر گوید آن خورده خرزه حکما فزون ز نوزده من گوه در دهان بیند