نسفت

[ویکی الکتاب] معنی نُسِفَتْ: پراکنده شدند (وقتی گفته میشود: فلانی گندم را نسف کرد، معنایش این است که آن را با منسف بالا انداخت تا پوستهایش بپرد )
ریشه کلمه:
نسف (۵ بار)
کندن. پراکندن. «نَسَفَ الرّیحُ التُّرابَ: فَرَّقَهُّ وَ ذَرَّهُ» باد خاک را پراکند. «نَسَفَ اِلْبناء نَسْفاً: قَلَعَهُ مَنْ اَصْلِهِ». آن را ریز ریز کرده سپس بطور کامل در دریا می‏پراکنیم. *.. آیات در باره ریزریز و پراکنده شدن کوهها در قیامت است که در «جبل» بطور مشروح گفته‏ایم.

💡 آنکه تیرش جز دل مردان نسفت سوی افغانی نگاهی کرد و گفت

💡 جز سنایی دگر نگفت کسی اینچنین گوهری نسفت کسی

💡 لذت سوز غمش، جز سینه بریان نیافت گوهر راز دلم، جز دیده گریان نسفت

💡 کس چو من گوهری به نظم نسفت کس چو من حله ز نثر نبافت