رفاتا

[ویکی الکتاب] معنی رُفَاتاً: شکسته و پوسیده هر چیزی را رفات میگویند
ریشه کلمه:
رفت (۲ بار)
«رُفات» (بر وزن کرات)، به هر چیزی که کهنه، پوسیده و متلاشی شود می گویند.
رفت در اصل شکستن و کوبیدن است در اقرب آمده «رفته:کسره و دقّه» در نهایه گوید: رفات هر چیزی که شکسته و کوبیده شود. مجمع گوید: رفات هر چیز شکسته و پوسیده است و از مبرد نقل کرده رفات هر چیز کوبیده است که در اثر کثرت کوبیده شدن سائیده شود. و آیه 98 همین سوره از رفات استخوانهائی است که پوسیده و سائیده شده‏اند. نا گفته نماند در آیاتیکه تراب به جای رفات آمده در همه پیش از کلمه عظام است. صافات:16، واقعه:47،. این نشان می‏دهد که مراد از تراب در آیات فوق خاکی است که پوسیدن گوشتهای بدن به وجود آمده و چون رفات پیوسته بعد از عظام آمده لابد آن خاکی است که از پوسیدن استخوآنهاتولید شده است. و در نهج البلاغه خطبه 119 آمده «و من الرفات جیران» محمد عبده در ترجمه آن گوید:رفات استخوانهای کوبیده و خورد شده است.

💡 و قالواء اذا كنّا عظاما و رفاتا ائنّا لمبعوثون خلقا جديدا

💡 نـخـسـت مـيـگـويـد: ايـن كـيـفر آنها است به خاطر اينكه آيات ما را انكار كردند و گفتند آياهـنـگـامى كه ما تبديل به استخوانهاى پوسيده، و خاكهاى پراكنده ميشويم آيا بار ديگرآفرينش تازهاى خواهيم يافت ؟ (ذلك جزاؤ هم بانهم كفروا باياتنا و قالواء اذا كنا عظاماو رفاتا ءانا لمبعوثون خلقا جديدا).

💡 (كفور) به معناى جحود و هر دو به معناى انكار از در لجبازى است، و اين آيه احتجاجىاست از خداى سبحان بر مساءله قيامت و زنده شدن بعد از مرگ، عليه كسانى كه آن رابعيد مى شمردند، چون زنده شدن بدن بعد از متلاشى گشتن رامحال پنداشته مى گفتند: (ء اذا كنا عظاما و رفاتا ءانا لمبعوثو ن خلقا جديدا - آيا بعداز آنكه به صورت اسكلتى در آمديم، و آن اسكلت هم متلاشى و پوسيده شد دوباره باخلقت جديدى مبعوث مى شويم )؟

💡 در ايـن آيـات بـه سه سؤ ال و يا سه ايراد منكران معاد پاسخ گفته شده است: نخست مىگـويـد: آنـهـا گـفـتـنـد هـنـگـامـى كـه مـا بـه اسـتـخـوانـهـائىتـبـديـل شـديـم و ايـن اسـتخوانها نيز پوسيده و متفرق شد، آيا باز آفرينش جديدى پيداخواهيم كرد؟! (و قالوا ء اذا كنا عظاما و رفاتا ء انا لمبعوثون خلقا جديدا).