تعطل

تعطل. [ ت َ ع َطْ طُ ] ( ع مص ) بی زیور شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). بی پیرایه ماندن زن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || بیکار شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). بیکار ماندن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). بیکار بودن مرد و جز آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). بیکاری. ( نصاب ).

(تَ عَ طُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) بی کار شدن، بی کار ماندن.

۱. بیکار ماندن.
۲. از کار افتادن.
۳. متوقف گشتن کاری.

بی کار شدن، بی کار ماندن.

💡 حزمت بسزا داد جهان داده و اینک در فکر که چون وارهد از ننگ تعطل

💡 خیل غم آورده شاها بر من بی‌زور زور در تعطل تا شدم با نفس بد هنجار جار