آشفته دماغ

لغت نامه دهخدا

( آشفته دماغ ) آشفته دماغ. [ ش ُ ت َ / ت ِ دِ ] ( ص مرکب )دیوانه. مختل در عقل. معتوه. مخبط. || پریشان حواس. آشفته عقل. || غمین:
آشفته دماغم سر و برگ سخنم نیست.طالب آملی.

فرهنگ معین

( آشفته دماغ ) ( ~. دِ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) ۱ - حواس پرت. ۲ - غمگین. ۳ - دیوانه.

فرهنگ عمید

( آشفته دماغ ) ۱. آشفته مغز، آشفته عقل.
۲. پریشان حواس، غمگین.

فرهنگ فارسی

( آشفته دماغ ) ( صفت ) ۱ - پریشان حواس. ۲ - غمین غمگین. ۳ - مخبط دیوانه.
دیوانه پریشان حواس

ویکی واژه

آشفته‌دماغ
(قدیمی): دارای احوال و فکری پریشان، پریشان خاطر. آشفته دماغم سر و برگ سخنم نیست/... «طالب‌آملی»
حواس پرت، غمگین. دیوانه.

جمله سازی با آشفته دماغ

💡 خاطر جمع ز آشفته دماغان مطلب که پریشان سفری لازمه بوی گل است

💡 دل از کف آشفته دماغان نرباید آرایش زلفی که نه از شانة عشق است

💡 سر بر تن من نیست ز آشفته دماغی زان دم که سبوی میم از دوش فتاده

💡 جام در دور به اندازه مخمور بیار پیش آشفته دماغان سرپرشور بیار

💡 نیست مخصوص دل آشفته دماغی صائب غنچه ای نیست پریشان نشود دفتر او

💡 در مدرسه عشق، به نادانی من کو؟ آشفته دماغی به پریشانی من کو؟