بر باد دادن

( ~. دَ ) (مص م. ) ۱ - از دست دادن. ۲ - تلف کردن. ۳ - نابود ساختن.

( مصدر ) ۱- باد دادن بباد دادن. ۲- ویران کردن خراب کردن. یا برباد دادن خرمن. ۱- باد دادن خرمن. ۲- مستهلک ساختن ضایع گردانیدن عیش تلف کردن عمر.

از دست دادن.
تلف کردن.
نابود ساختن.

💡 تا کی از وضع حسد خواهی مشوش زیستن عافیت بر باد دادن را نباید آب داد

💡 همه طاعات او بر هم نهادند ز استغنای خود بر باد دادند

💡 به تاثیر اختران بر باد دادند ز ما هر یک به اقلیمی فتادند

💡 هر آن دادی که باید داد داند غبار شهر را بر باد دادند

💡 از جنون عشقت آمد شیوه ارباب علم دفتری بر باد دادن یا کتابی سوختن

💡 بعد از آنش سوختند آن جاهلان خاک او بر باد دادند آن زمان