انف

( آنف ) آنف. [ ن ِ ] ( ع ص ) ننگ دارنده. ج، آنفین. || رام. آهسته. || آنکه بینی او درد کند. || اول وقت. سابق. هم اکنون.
آنف. [ ن ُ ] ( ع اِ ) ج ِ اَنْف.
آنف. [ ن َ ] ( ع ن تف ) آنف بلاد؛ آنکه حاصل آن پیش رس تر باشد. || بادسرتر. کله شَخ تر. منیعتر. ابی تر. مستنکف تر. || ( ص ) بزرگ بینی.
انف. [ اَ ] ( ع اِ ) بینی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( ترجمان القرآن جرجانی ) ( مهذب الاسماء ) ( غیاث اللغات ). منخر. ( از اقرب الموارد ). معطس. دماغ. ( یادداشت مؤلف ). ج، آناف، اُنوف، آنُف ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
- امثال:
انف فی السماء و اِست فی الماء،در حق کسی گویند که لاف بسیار زند و برطبق آن کاری بجای نیارد.
|| مهتر قوم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). پیشوای قوم. انف القوم؛ مهتر و رئیس قوم. ( آنندراج ). || پشته. || بیرون آمدگی کوه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). پاره کوه که پیش آمده باشد. ( آنندراج ). آنچه از کوه بیرون آمده باشد. ( از اقرب الموارد ). || اول هر چیز و یا سخت ترین آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اول هر چیز. سار فی انف النهار؛ یعنی در اول روز. ( از اقرب الموارد ). جاء فلان یعدو و انف العدو؛ ای اشد العدو. ( منتهی الارب ). || زمین رست که پیوسته بر آن آفتاب باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || کرانه نان و پاره آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). انف الرغیف، پاره ای از نان گرده. ( ناظم الاطباء ). || کناره ریش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). انف اللحیه؛ کرانه ریش. ( ناظم الاطباء ). || کناره سپل شتر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). انف خف البعیر؛ کرانه سپل شتر. ( ناظم الاطباء ). || انف البرد؛ سختی سرما. || انف المطر؛ بارانی که اول برویاند گیاه را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || انف الناب؛ آن طرف از دندان که اول برآید. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || رجل حَمِی الاْ َنف؛ مرد با ننگ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). حَمِی َ اَنفُه ُ؛ عزیز گردید. ( از اقرب الموارد ). || ورم انف؛ خشمگین گردیدن: ورم انفه؛ خشمگین گردید. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || جعل انف در قفا؛ پشت کردن بحق و روی آوردن بباطل؛ جعل انفه فی قفاه. || هو یتبع انفه؛ می بوید و می رود پی آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || رغم انف؛ خوار گردیدن. ( از اقرب الموارد ).

( اَ ) [ ع. ] (اِ. ) بینی.

بینی.

بینی، آناف و انوف جمع
(اسم ) ۱ - بینی یا رغم انف کسی. ضد او علیه وی. یا معیوب بودن انف کسی. خل بودن وی ابله بودن او. ۲ - یکی از پایه های دو گان. سیمها در آلات ذوات الاوتار و آن مفصلی است که تکیه گاه سیمهاست و در زیر پنجه قرار گیرد مقابل مشط.
شتر دردمند بینی از چوبک مهار. آنکه بینی او درد کند.

[ویکی الکتاب] معنی أَنفَ: بینی
معنی مُرَاغَماً: غلبه ها بر موانع (از رَغام به فتح راء به معنای خاک نرم است، و" رغم انف فلان رغما " معنایش این است که دماغ فلانی را به خاک مالید لذا عبارت "وَمَن یُهَاجِرْ فِی سَبِیلِ ﭐللَّهِ یَجِدْ فِی ﭐلْأَرْضِ مُرَاغَماً کَثِیراً وَسَعَةً "به این معنی است که: هر...
تکرار در قرآن: ۳(بار)
«اَنْف» به معنای «بینی» است.
بینی.، چشم در مقابل چشم و بینی در مقابل بینی است آنِفاً یعنی هم اکنون، یعنی هم اکنون چه گفت، در مجمع البیان گوید: آنِفاً یعنی در اولین وقتی که به ما نزدیک است. آن یکبار بیش در قرآن نیست.

بینی.

💡 بس که دارم انفعال از بی‌وجودیهای خویش آب گردم چون کسی از خاک بردارد مرا

💡 انفعال فطرت از کم‌ظرفی ما روشن است قطره کز دریا جدا شد ننگ دریا می‌شود

💡 قربان آن شوخم که چون از دور می‌بیند مرا چندان تواضع می‌کند کز انفعالم می‌کشد

💡 در ۱۱ ژوئیه سال ۲۰۲۰، یک انفجار گاز یک ساختمان مسکونی در تهران را لرزاند و یک نفر را مجروح کرد.

💡 الکساندر ایوانف (روسی: Александр Серге́евич Иванов؛ زادهٔ ۲۰ مهٔ ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.

💡 چشمه‌ی جانبخش خضرست آن‌که آبش جانفزاست روضه‌ی بستان خلدست این که بادش مشکبوست