آن‌همه

( آنهمه ) آنهمه. [ هََ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب، ق مرکب ) تمام آن:
چو بشنید شه کیقباد آن همه
برآورد سر از میان رمه.فردوسی. || آن مقدار بسیار:
ایا ز بیم زبانم نژند گشته و هاژ
کجا شد آنهمه دعوی و لاف و آنهمه ژاژ؟لبیبی.

آنهمه
آن اندازه، آن مقدار (در بیان کثرت).
آن اندازه، آن مقدار (در بیان کثرت).
به آن اندازه، به آن مقدار (در بیان کثرت).

💡 چون‌ تو قسم‌ خورد و دگر عهد بست وآن‌همه‌ را یکسره در هم شکست

💡 ثمرکینه دهد مهر به طبع ظالم آتش‌است آن‌همه آبی‌که نهان در سنگ است

💡 آن‌همه شوکت و ناموسِ شهان آخِرِ کار چند سطریست که بر صفحۀ دفتر گذرد

💡 این دو نظر محرم یک‌دوستند این دو چو مغز آن‌همه چون پوستند

💡 آن‌همه خواری که ز بدخواه برد یکدلی گندمش از راه برد