آفتاب چهره

💡 چون آفتاب چهره به زردی نهاد روی برخیز ساز برگ ره مرگ دیر شد

💡 و آن ساربان ز برق سراب برنده چشم وز آفتاب چهره چو میغ مکدرش

💡 تا ماه در حجاب خجالت فرو رود از آفتاب چهره برافکن نقاب را

💡 نعل شبنم را ز برگ لاله بر آتش نهد اشتیاق آفتاب چهره تابان او

💡 فزوده زینت دهر آفتاب چهرهٔ او ربوده رونق سرو اعتدال قامت او

💡 گر آفتاب چهره عابد فریب تست بس پارسا پرستد چون کافر آفتاب

💡 آن دختر جوان با آن آفتاب چهره و لبخند همیشگی خود، توانست فضای سرد و ساکت این اتاق تاریک را به سرعت تغییر دهد.

💡 مادر با آن آفتاب چهره و نگاه مهربانش، همیشه در لحظات سخت زندگی، آرامش و امید را به قلب‌های فرزندان خود تزریق می‌کرد.

💡 در میان آن جمعیت خسته، دیدن آن آفتاب چهره و چهره پرنشاط باعث شد که همه دوباره برای رسیدن به هدف خود تلاش کنند.