تهویل

تهویل. [ ت َ ] ( ع مص ) ترسانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). کسی را بترسانیدن. ( زوزنی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): به خراسان هیچ دل مشغول نیست و این از بهر تهویل نبشتم تا مخالفان آن دیار ترسند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 474 ). || سوگند وارد آوردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). سوگند دادن به آتش تهویل. رجوع به هوله شود. || خویشتن آراستن زن. ( تاج المصادر بیهقی ). خود را به لباس و پیرایه آراستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: هولت المراءة بحلیها و ثیابها. ( اقرب الموارد ). || زشت گردانیدن کار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || هائل قراردادن امری. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || ( اِ ) آتشی که بدان سوگند خوردندی در جاهلیت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || و نیز واحد تهاویل؛ یعنی کارهای ترساننده. || رنگهای گوناگون. || آرایش نگارها و تصویرها و پیرایه ها. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). به همه معانی رجوع به تهاویل شود.

(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) به ترس افکندن.

ترساندن، دچار خوف و فَزَع کردن.

ترسانیدن، دچارخوف وفزع کردن، واحدتهاویل
( مصدر ) ۱- بترس افکندن ترسناک نمودن سهمناک کردن. ۲ - زینت دادن بوسیل. جامه و زیور. جمع: تهویلات.

به ترس افکندن.

💡 مردمان را ز بهر دیدن پیل آرزو خاست زانچنان تهویل

💡 «فَأَتْبَعَهُمْ» یعنی نلحقهم «فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِیَهُمْ» ای نالهم و اصابهم، «مِنَ الْیَمِّ» ای البحر، «ما غَشِیَهُمْ». یعنی الماء، و قیل الغرق، و قیل «غَشِیَهُمْ» غرقهم، ذکره بلفظ «ما» تهویلا و تعظیما.

💡 شگفت روزی‌، همچون قیامت از انبوه فراخنایی‌، مانند محشر از تهویل