تجادل

تجادل. [ ت َ دُ ] ( ع مص ) با یکدیگر جدل کردن. ( زوزنی ). با هم خصومت کردن. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). با همدیگر جدال کردن. ( آنندراج ) ( فرهنگ نظام ). با هم گشتن در حرب.

(تَ دُ ) [ ع. ] (مص ل. ) با هم ستیزیدن، جدال کردن.

جدال کردن، با هم جنگ و ستیز کردن.

[ویکی الکتاب] معنی تُجَادِلُ عَن: دفاع می کند از(مجادله: اصرار در بحث و پافشاری کردن در یک مساله برای غالب شدن در رأی است )
معنی لَا تُجَادِلْ عَن: دفاع نکن از
ریشه کلمه:
جدل (۲۹ بار)
«تُجادِلُ» از «مجادله» از مادّه «جدل» گرفته شده که در اصل به معنای تابیدن طناب است، و از آنجا که به هنگام گفتگوهای طرفینی و اصرار آمیز، هر یک از دو طرف می خواهد دیگری را قانع کند، مجادله بر آن اطلاق شده است.

با هم ستیزیدن، جدال کردن.

💡 و معاویه گفت، «اندر خشم صبر کنید تا فرصت یابید، چون فرصت یافتید و توانا شدید عفو کنید.» و یکی را در پیش هشام آوردند که جنایتی کرده بود. صحبت خویشتن گفتن گرفت. هشام گفت، «پیش من جدل می گویی؟» گفت، «یوم تاتی کل نفس تجادل عن نفسها» پیش حق تعالی جدل می توان گفت در اظهار کردن عذر خویش، چرا پیش تو نتوان گفت؟» و گفت، «بگو تا خود چه می گویی».

💡 فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکَ تَتَماری‌ ای تشکّ و تجادل ایها الانسان بما اولاک من النعم او بما کفاک من النقم...؟ و قیل بایّ نعم ربک الدالة علی وحدانیته تشکّ...؟.