بیوسیدن

بیوسیدن. [ ب َ دَ ] ( مص ) ( از: بیوس + َیدن مصدری ) امید داشتن. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). انتظار بردن. انتظار. چشم داشتن. چشمداشت. توقع. ترصد. امید داشتن. أمل. تأمیل. ( یادداشت مؤلف ). تأمیل. ( مجمل اللغة ):
که بیوسد ز زهر طعم شکر
نکند میل بی هنر به هنر.عنصری.چه آن کز وی بیوسد مهربانی
چه آن کز کور جویددیده بانی.( ویس و رامین ).چو تو مهر برادر راندانی
من از تو چون بیوسم مهربانی.( ویس و رامین ).ای دل ز فلک چرا بیوسی آزرم
هم با دم سرد ساز و با گریه گرم.انوری.خدای تعالی ایمن کند ویرا از آنچه می ترسد و بدهد آنچه می بیوسند. ( کیمیای سعادت ). چون اعتماد بر فضل خدای تعالی است. داند که از جائی که نبیوسد رساند. و اگر نرساند از آن بود که خیرت وی در آن بود. ( کیمیای سعادت ). || امیدوار گردیدن. امید بستن. || طمع کردن. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). طمع داشتن. طمع بردن. ( یادداشت مؤلف ). || چاپلوس بودن. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بیوس شود.

(بَ دَ ) (مص م. ) ۱ - انتظار داشتن. ۲ - چشم داشتن. ۳ - طمع داشتن.

۱. امید داشتن.
۲. توقع داشتن: نکند میل بی هنر به هنر / که بیوسد ز زهر طعم شکر؟ (عنصری: ۳۶۶ ).

امیدداشتن، پیوسیدن، توقع داشتن، چاپلوسی کردن
( مصدر ) ۱ - انتظار داشتن ۲ - توقع داشتن ۳ - طمع داشتن.

انتظار داشتن.
چشم داشتن.
طمع داشتن.

💡 از میدان زهد میدان تجرید زاید. قوله تعالی: «و لا تمدن عینیک». تجرید در سه چیزست: در تن و دل و سر. تجرید نفس طریق قرایانست. و تجرید دل طریق صوفیانست، و تجرید سر طریق عارفانست. تجرید نفس سه چیزست: دنیا طلب ناکردن، و بر فایت تأسف ناخوردن، و آنچه بود نهفتن. و تجرید دل سه چیزست: آنچه نیست نبیوسیدن، و آنچه هست قیمت نانهادن، و بترک آن نترسیدن. و تجرید سر سه چیز است: بر اسباب نیارامیدن، و در راه حق نشان خود ندیدن، و از حق بجز از حق باز ناگشتن.

💡 وَ قالَ الَّذِینَ لا یَرْجُونَ لِقاءَنا و گفتند ایشان که از دیدار ما نمی‌ترسیدند و آن را نمی‌بیوسیدند لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْنَا الْمَلائِکَةُ چرا بر ما فریشتگان فرو نفرستیدند به پیغام، أَوْ نَری‌ رَبَّنا یا ما خدای خود چرا نه بینیم، لَقَدِ اسْتَکْبَرُوا فِی أَنْفُسِهِمْ در خویشتن بزرگ‌منشی آوردند و گردن‌کشی، وَ عَتَوْا عُتُوًّا کَبِیراً. (۲۱) و از اندازه برگذشتند بشوخی بزرگ.