بی ملاحظه

بی ملاحظه. [ م ُ ح َ / ح ِ ظَ / ظِ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) ( از: بی + ملاحظه عربی ) که رعایت جوانب نکند. که جانب مردمان نگاه ندارد. بدون تأمل. بدون بصیرت و از روی بی عقلی و بی دانشی. ( ناظم الاطباء ). مغرورانه. لغو. پرت. پرتکی.نفهمیده. نسنجیده. الاّبختی ( در تداول عوام )؛ آدم بی ملاحظه، که رعایت جوانب نکند. و رجوع به ملاحظه شود.

که رعایت جوانب نکند. که جانب مردمان نگاه ندارد. بدون تامل. بدون بصیرت.

indiscreto

💡 خصمانه در ملامت رندان نهند روی این خلق بی ملاحظه از ما چه دیده اند

💡 به خلوت لحد تنگ خویش را برسان که بی ملاحظه خاکی به سر توانی کرد

💡 جود بخشیدن چیزیست بایستی بی ملاحظه غرضی و مطالبه عوضی، اگر چه آن غرض یا عوض ثنای جمیل یا ثواب جزیل باشد.

💡 چه دیده است در آن آتشین عذار سپند که بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

💡 پس پیر گفت: یا قوم قد شغلنی السؤال عن الجدال و الهانی الحطام عن الخصام، کرا افتد که بی ملاحظه بچشم کرم ملاحظه نعم کند و بیمکاوحت مسامحت نماید و آنچه دارد در بند بسته درین رسته بگشاید.