جان دانا

جان دانا. [ ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نفس ناطقه. روان روشن:
گر کند شهباز مرغان را شکار
من شکارش جان دانا دیده ام.خاقانی.

نفس ناطقه

💡 جز بر این مرکب و زین، زین چه زشت و ژرف جان دانا نشود بر فلک پروین

💡 گر کند شه‌باز مرغان را شکار من شکارش جان دانا دیده‌ام

💡 تو را جان دانا و این کار کن تن عطا داد یزدان دادار باری

💡 چنین گفت کین جان دانا بود که بر آرزوها توانا بود

💡 ز جهل تو اکنون همی جان دانا کند پیشکار تو را پیشکاری

💡 سر نامه نام جهاندار گفت که با جان دانا خرد ساخت جفت