معنی اسخیاء | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

اسخیاء. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ سخی. ( غیاث ) ( دهار ). جوانمردان.

( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ. ) جِ سخی، جوانمردان، سخاوتمندان.

جِ سخی؛ جوانمردان، سخاوتمندان.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 نرگس چون اسخیاء زر بر دو دست نهاده و سوسن چون اولیاء بر یک‌پای ایستاده آنرا دستی بخشنده و این را پایی کشنده.

💡 وابتغی من لئام مصر سنا و انجمی اسخیاء بغداد

💡 بعضی در مسند ریاست و قومی در محشد سیادت، جمعی از ایشان: اغنیاء من التعفف و فوجی از ایشان اسخیاء بلا تکلف.