سخی

سخی. [ س َ خی ی / خی ] ( از ع، ص ) جوانمرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ) ( دهار ). راد. ( صحاح الفرس ). ج، اسخیاء، سُخَواء. ( منتهی الارب ): هر چند به تن خویش کاری و سخی باشند و تجمل و آلت دارند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 218 ).
صدر سخی که لازم افعال اوست بذل
این اسم مشتق است هم از مصدر سخاش.خاقانی.سفله مستغنی و سخی محتاج
این تغابن ز بخشش قَدَر است.خاقانی.سخی را به اندرز گویندبس
که فردا دو دستت بود پیش و پس.سعدی.- سخی الطبع؛ راد. جوانمرد. گشاده دست.
- سخی کف؛ بذال. بخشنده:
سخی کفی که دل او کتاب مکرمتست
که هیچ آیت از او تا بحشر لاتنسخ.سوزنی.|| بعیر سخی؛ شتر لنگ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
سخی. [ س َخ ْی ْ ] ( ع مص ) افروختن آتش را در زیر دیگ به بیرون آوردن خاکستر از دیگدان، یا عام است. ( منتهی الارب ). آتش باز کردن. ( المصادر زوزنی ). رجوع به سَخْو شود.

(سَ ) [ ع. ] (ص. ) بخشنده، کریم.

کریم، بخشنده، جوانمرد، رادمرد.

کریم، بخشنده، جوانمرد، رادمرد، اسخیائ جمع
( صفت ) بخشنده کریم جوانمرد جمع اسخیائ.
افروختن آتش را در زیر دیگ به بیرون آوردن خاکستر از دیگدان یا عام است.

بخشنده، کریم.

💡 وفا سررشتهٔ تسخیر می‌خواهد رسا بیدل به آیینی‌که هرکس راگرفتی دست‌، پا بندی

💡 خواهی ز جهان کام چو ابنای زمان شو رو در پی دیو و دد و تسخیر پری کن

💡 زاهد به جز آزار ما کاری مکن کاری مکن تا سبحه‌ای داری به کف تسخیر زناری مکن

💡 تسخیر آدم و پری و دام و دیو و دد چون می کنی، نه گر به صفت خاتم جمی

💡 اولین کاربرد فرودگاهی این نوع اسکنر در فرودگاه اسخیپول آمستردام هلند بود.

💡 سر پنجهٔ تسخیر جهانت به چه ارزد دست تو همان ست کشه دامن نفشانی