سگ جان

سگ جان. [ س َ ] ( ص مرکب ) سخت جان. سختی کش. ( برهان ). بی رحم. سخت دل و سختی کش. ( آنندراج ) ( رشیدی ):
همه سگ جان و چو سگ ناله کنانند بصبح
صبحدم ناله سگ بین که چه پیدا شنوند.خاقانی.خاقانیا سگ جان شدی کانده کش جانان شدی
در عشق سردیوان شدی نامت به دیوان تازه کن.خاقانی.همه کس عاشق دنیا و ما فارغ ز غم ایرا
غم معشوق سگ دل هست بر عشاق سگ جانش.خاقانی.عقل سگ جان هوا گرفت چو باز
کاین سگ و باز چون شکارگر است.خاقانی.چه سگ جانم که با این دردناکی
چو سگ داران دوم خونی و خاکی.نظامی.

(سَ ) (کن. ) پُرطاقت، مقاوم.

کسی که در برابر امراض و سختی ها مقاومت بسیار داشته باشد، سخت جان، جان سخت.

تاب آورد سخت جان.

💡 عقل سگ جان هوا گرفت چو باز کاین سگ و باز چون شکارگر است

💡 شدم ز عشق تو سگ جان و شیر دل که مرا غمت چو گربه فرو برد در جگر دندان

💡 بازار عصفور و شیراز گور سگ جان از غنم سیم از کان و زر از گنجینه و دراز بحار