زن جلب

(زَ جَ لَ ) [ فا - ع. ] (اِ. ص. ) ویژگی مردی که زنش بدکاره است.

( صفت ) آنکه زنش فاسد و نابکار است.

ویژگی مردی که زنش بدکاره‌

💡 آن یکی در فکر دشمن روز و شب تا چه آید بر من از آن زن جلب

💡 گفتم ای زن جلب چه معجونی از چه ترکیب و خلط محفوفی

💡 بختم اقبال نیاورد و نشد جاری از آن که مرا بخت یکی دشمنک زن جلب است

💡 زین فزون گر طلب کنی چه بود روسبی خواهری و زن جلبی

💡 چه کنم زن جلب که یک باری پدرت گر ز دین فلان بوده‌ست