دوچه

دوچه (Duce)
(به ایتالیایی: رهبر) لقبی که پیروان بنیتو موسولینی، دیکتاتور فاشیست، به او داده بودند و بعدها عنوان رسمی او شد.

(قدیم): ایستاده، حکم کننده، آنکه مدام در حال ایستاده فرمان می‌دهد. دوچه، ائلچه به زبان فارسی به‌صورت دوچی و ایلچی قابل توصیف است.

💡 به فوق عرش ز هر خانمان بری شیون شوند بسته فتراک تو چه مردوچه زن

💡 سواد خال تو هندوچه ی حدیقه ی جان بیاض روی تو باغ بهار مردم چشم

💡 لیکن بدوچه ره بست روز نخست قائم از قول خود پشیمان از فعل خویش نادم

💡 در پانزده ربیع الثانی سنه هزاروسیصدوچهل هجری قمری که گویا وزارت کشور اخبار داخله را به اداره روزنامه طوفان نفرستاده بود این رباعی را:

💡 چون شدم هندوچه ی بستان نعت مصطفی طوطی شیرین زبان شد طبع شکر خای من

💡 هندو بچه ی خال سیاه تو بصد وجه هندوچه ی بستان جمالست نه خالست