جلاهق

جلاهق. [ ج ُ هَِ ] ( معرب، اِ ) کمان گروهه. ( منتهی الارب ). بندق. ( اقرب الموارد ). || کمان. ( ازاقرب الموارد ). || بافنده. ( ناظم الاطباء ).حائک. || کلافه ریسمان. ( ناظم الاطباء ).

(جَ هِ ) [ معر. ] (اِ. ) ۱ - کمان گروهه. ۲ - مهره و گلولة گلی که با کمان گروهه پرتاب کنند.

۱. مهره و گلولۀ گلی که با کمان گروهه پرتاب می کردند، گروهه.
۲. کمان گروهه.

گروهک، کمان گروهه، مهره وگلوله پرتاب کننده
( اسم ) ۱- کمان گروهه. ۲- مهره و گلول. گلی که با کمان گروهه پرتاب میکردند.

[ویکی فقه] جُلاهِق به ضم جیم و کسر هاء، به گلوله ای گلی و یا کمانی که پرتاب کننده گلوله گلی می باشد گفته می شود.
معنای آن گلوله گِلی می باشد و برخی، جلاهق را بر کمانی که گلوله گلی را با آن پرتاب می کنند اطلاق کرده اند.
کاربرد جلاهق در فقه
این عنوان به مناسبت در باب صید و ذباحه به کار رفته است.
شرایط حلیت شکار
از شرایط حلیت شکار با اسلحه نوک تیز بودن گلوله آن است؛ به گونه ای که بدن حیوان را بدرد و آن را بکشد.
شکار با جلاهق
...

کمان گروهه.
مهره و گلولة گلی که با کمان گروهه پرتاب کنند.

💡 و قیل کانوا یتضارطون فی مجالسهم، در انجمن مردم باد رها میکردند. عبد اللَّه سلام گفت: کان یبزق بعضهم بعضا خیو بر یکدیگر میانداختند و قیل کانوا یجامعون فی المحافل فعل الحمیر. و عن مکحول قال: من اخلاق قوم لوط لعب الحمام و الصفیر و الجلاهق و الخذف و مضغ العلک و تطریف الاصابع بالحناء.